run, run, never stop.....

در خانه من بوی بهار آمده است... در این سرمای بهمن...در خانه من بوی بهارآمده است.... در این غربت دلگیر نبود یار...گویی خدا به خانه من آمده است... ...

چه کسی داستان من و تو را نوشت که به آشنایی مان رسید دلش نخواست کمی بیشتر مال من باشی.... ...

خیلی ها دوستش دارن این رو دیشب فهمیدم....این بار یک بوم و هوا نمیذارم بمونه دلم...نمیذارم یه دلم بگه بمون و یکی بگه برو.. من میرم.... قسمت من باشی..مال من باشی خودت میای دنبالم..... من.نوشت:تو گوری بودی که توش مرده نبود....و من صاحب عذایی که گریه کردن بلد نبود...... ...

من بی تو بی قرارم، بیا..........

اگه بهم بگن بیا یه سال بریم از اینجا...و قید همهه چیز و همه رو بزن بدون تامل قبول میکنم... ...

دلم یه جوریه ولی پر از صبوریه.... من.نوشت:زیادی آروم شدم...نه!!...چی بگم...که ندونی...چی بگم....این بار حرف نمیزنم..تو حرف بزنم....تو بگو... من.نوشت:وقتی بهت گفتم کمکم کن حاضرم همه سختی هاش رو به جون بخرم...باید همون موقع میفهمیدم عظمت دردای بعدش رو....حرفی نیست....دلم خوشه سنگ صبور دارم...سنگ صبورم رو مراقبش باش....دلم براش تنگ.......

از این حس خواستن تو همین احساس نداشتن تو از این شب و روزای تکراری دلگیرم...... من.نوشت:دلم کمی پیمان میخواهد.......